rodzina poleceń typu LOCATE i warunki logiczne), silne powiązanie operacji językowych z tabelami DBF oraz ich indeksami/memo, co w praktyce pozwalało budować kompletne aplikacje bazodanowe bez oddzielnego serwera, stopniowe rozszerzanie dialektów o elementy programowania strukturalnego, a w części implementacji również o programowanie obiektowe i integrację z GUI (np. linia Visual FoxPro, xBase++).
Pliki i interoperacyjność Najbardziej rozpoznawalnym elementem „ekosystemu” xBase stał się format DBF – plik tabelaryczny zawierający definicję pól i rekordy danych, często uzupełniany o pliki memo (np. DBT w dBASE lub FPT w FoxPro) oraz pliki indeksów, zależne od dialektu/implementacji.
Format DBF został szeroko zaadaptowany także poza światem dBASE/xBase – m.in. jako tabela atrybutów w formacie shapefile (ESRI), co wpłynęło na praktyczne ograniczenia interoperacyjności (np. limit długości nazw pól do 10 znaków w wielu narzędziach operujących na shapefile/DBF).
DBF bywa także wykorzystywany jako format wymiany danych w narzędziach biurowych: Microsoft Access umożliwia eksport do kilku wersji dBASE/DBF, a LibreOffice udostępnia import i zapis danych w plikach DBF w arkuszu kalkulacyjnym oraz w module bazy danych.