Po ślubie z Olgą Zoner wystąpił ze spółki i w lipcu 1899 przejął od teścia – Leopolda Zonera – jego drukarnię, czynną przy ul. Piotrkowskiej 108. Po kilku tygodniach – jako jego wspólnik, wydawca gazety, fachowiec i posiadacz kwoty 40 000 rubli – uzyskał 18 października 1899 koncesję na jej prowadzenie, którą formalnie zrealizował 19 grudnia 1899. Użytkował 5 maszyn litograficznych i 6 typograficznych oraz wiele pomocniczych, poruszanych przez silniki parowe o mocy 9 KM.
W lutym 1900 zatrudniał 102 robotników (w tym 43 mężczyzn i 14 kobiet oraz 45 dzieci). Starszemu Inspektorowi Fabrycznemu (SIF) zgłosił obrót w wysokości 60 000 rubli. Zwolnił zajmowany lokal, należący do L. Zonera, i wynajął na 5 lat od Wilhelma Prizera pomieszczenia przy ul. Nowo Spacerowej 39 (obecnie al. Kościuszki 83) za 4000 rubli rocznie. Według dotychczasowej literatury rozpoczął tam działalność 15 stycznia 1900, a według SIF – 7 kwietnia 1901. Firmą kierował Władysław Frankowski, drukując przy pomocy 97 pracowników książki, ilustracje i druki handlowe. W 1902 zakład zatrudniający 115 pracowników, mający 5 dużych oraz 6 małych maszyn litograficznych, 2 duże i 3 małe typograficzne, 2 gilotyny, 4 zszywarki i 2 maszyny do składu – poruszanych silnikiem o mocy 12 KM, należał do największych w Łodzi.