W tym samym roku przeniósł się do Berlina, gdzie został członkiem grupy listopadowej, Berlińskiej Secesji, Berlińskich Dadaistów i członkiem Komunistycznej Partii Niemiec.
W roku 1920 wystawił na międzynarodowej wystawie dadaistycznej kukłę żołnierza ze świńską głową, co spowodowało skandal i oskarżenie przeciw niemu, George Groszowi, Wielandowi Herzfelde, Johnowi Heartfieldowi oraz właścicielowi galerii Otto Burchardowi.
We wczesnych latach dwudziestych tworzył głównie ilustracje książkowe i prasowe.
Do kręgu jego przyjaciół należeli Bertolt Brecht, Alfred Döblin, George Grosz i Carl Zuckmayer.
Wskutek sporu z grupą listopadową współtworzył w roku 1924 „Czerwoną Grupę”. W tym samym roku uczestniczył w pierwszej niemieckiej wystawie sztuki w ZSRR.
W roku 19255 brał udział w wystawie Nowej Rzeczowości w Mannheim. W dwa lata później poznał późniejszą żonę Elfriede Elisabeth Koehler, zaczął się dystansować od polityki i zwracać ku katolicyzmowi. Poznał pisarzy: Ernsta von Salomona oraz braci Ernsta Jüngera i Friedricha Georga Jüngera.
Ogłosił autobiograficzne książki Zwischenwelt (Świat pośredni) i Das widerspenstige Fleisch (Krnąbrne ciało).