Po przerwie walki wznowiono w lipcu 1920. 23 lipca oddziały powstańcze wdarły się do miasta, ale dowódca włoski zagroził zbombardowaniem i zniszczeniem centrum miasta. Powstańcy wycofali się, a dowództwo włoskie zgodziło się na podjęcie rokowań z rządem albańskim. Wcześniej władze w Tiranie odmawiały przyjęcia odpowiedzialności za działania powstańców twierdząc, że nie miały na nie wpływu. Do Tirany udał się negocjator – ks. Gaetano Manzoni, który 2 sierpnia podpisał tzw. protokół tirański. 5 sierpnia zakończyły się działania wojenne.
Skutki bitwy Włosi zobowiązali się ewakuować swoje oddziały z Albanii do 2 września 1920 roku (z wyjątkiem wyspy Sazan). Dzień później do miasta wkroczyły oddziały powstańcze. Bitwa o Wlorę stanowiła kluczowy moment w działaniach zbrojnych na rzecz odzyskania pełnej niepodległości przez Albanię. Traktat z Włochami był zarazem pierwszym układem międzynarodowym, podpisanym przez władze albańskie. Zwycięstwo umożliwiło przywrócenie granic z 1913 roku i pełne uznanie mocarstw dla albańskiej niepodległości.
Zobacz też Gunie rzucone na druty
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy w 1920 Kategoria:Bitwy w historii Albanii Kategoria:Bitwy w historii Włoch Bitwa o Wlorę 1920 Kategoria:Albania w XX wieku Kategoria:Wlora