Siły obu stron Główne siły włoskie zgromadzono w rejonie Wlora – Kanina. Dowódcą 36. Dywizji Piechoty stacjonującej we Wlorze był gen. Emanuele Pugliese. On też podjął decyzję o ufortyfikowaniu okolic miasta, w obawie przed ewentualnym atakiem. W mieście znajdowała się także 157. bateria artylerii górskiej, batalion strzelców alpejskich, a także karabinierzy dowodzeni przez gen. Enrico Gottiego. W Gjormi rozlokowano kompanię karabinów maszynowych, w Tepelenie baterię artylerii i oddział karabinierów. Mniejsze jednostki stacjonowały w Llogora, Himarze i Selenicy. W okolicach Zatoki Wlorskiej znajdowało się sześć włoskich okrętów wojennych („San Mario”, „Bruceti”, „Dulio”, „Alkina”, „Orion”, „Arcione”).
Zgromadzone we wsi Baçalla siły powstańcze zostały podzielone na 5 odrębnych oddziałów (czet). Liczące początkowo 200-300 powstańców czety szybko się rozrastały. Docierający w okolicach Wlory ochotnicy byli dołączani do istniejących już czet. Dowództwo nad całością sił powstańczych objął Ahmet Lepenica, a sprawami politycznymi kierował Qazim Koculi.