Potem flota iliryjska popłynęła na północ do Dyrrachion celem jej oblężenia.
W tym momencie Rzym rozpoczął swą ofensywę latem 229 p.n.e. Flota składająca się z dwustu wielkich okrętów przybyła pod Korkyrę. Demetriusz z Faros poddał się Rzymianom i ci objęli Korkyrę swą „przyjaźnią”. Później popłynęli do Apollonii, która oddała się im w opiekę. Następnym celem było oswobodzenie Dyrrachion, które oddało się w powiernictwo Rzymu. Teraz armia rzymska pomaszerowała w głąb kraju i pokonała plemiona Ardiajów, mieszkające najbardziej na południu, oraz objęła przyjaźnią Parthinów i Atintanów. W tym czasie flota płynąca na północ, po zajęciu kilku miast na wybrzeżu, uwolniła Issę od oblężenia iliryjskiego i przyjęła w swe powiernictwo. Zaś część Ilirów, wśród których znajdowała się zapewne Teuta, schroniła się w fortecy Rhizon, znajdującej się w głębi lądu.