Armia osmańska wkroczyła na teren Albanii w maju 1457 maszerując doliną rzeki Mati i zmierzając w kierunku Krui. Skanderbeg próbował opóźniać marsz przedniej straży tureckiej, ale kiedy nadciągnęły główne siły, wycofał się na północ. Następnie podzielił swoje siły na kilka odrębnych grup, którym polecił schronić się w górach i czekać na sygnał do uderzenia. Albańczycy pozostali w ukryciu aż do września. Oddziały tureckie bezskutecznie poszukiwały armii Skanderbega nabierając powoli przekonania, że Skanderbeg został zdradzony i opuścił kraj. 21 lipca wenecki gubernator Durrësu Marco Dedo pisał do senatu weneckiego, że według jego wiedzy Skanderbeg został zdradzony i ukrywa się w górach, a pełną władzę nad jego ziemiami przejęli Turcy.
Isak Beg nie zdecydował się zaatakować stolicy Skanderbega - Krui, zanim nie nabrał pewności, że siły albańskie zostały pokonane. Swój obóz założył na równinie Albulena, na południe od dzisiejszego miasta Laç. We wrześniu Skanderbeg wydał rozkaz ukrytym oddziałom, aby się przegrupowały i zaatakowały z zaskoczenia wojska tureckie.