Mateuszowi zawdzięczamy również przetrwanie do naszych czasów dwóch innych źródeł historycznych które zawarł w swoim dziele: listu cesarza bizantyjskiego Jana I Tzimiskesa do króla Aszota III i zapis dyskursu dotyczącego różnic doktrynalnych między kościołem greckim a ormiańskim, w którym brał udział król Gagik II.
Zdaniem badaczy Mateusz pisząc swoje dzieło miał bardzo ograniczony dostęp do literatury i innych prac historycznych, ale nie można mu zarzucić braku dokładności. Kronika jest zatem drugorzędnym źródłem przy badaniach historii Armenii i Ormian przed XII wiekiem, ale kluczowym jeśli chodzi o wydarzenia w Edessie i na sąsiednich terenach w XII wieku, zwłaszcza jeśli chodzi o sytuację polityczną i kościelną. Trzeba jednak brać poprawkę na gorący patriotyzm Mateusza, przejawiający się w opisach męczeństwa i heroizmu Ormian oraz w negatywnych relacjach na temat łacinników, Greków i syryjskich chrześcijan.
Przypisy
Kategoria:Średniowieczni historycy Kategoria:Historycy krucjat Kategoria:Historiografia krucjat