W X wieku zaczynają się najazdy tureckie na dolinę rzeki Araks i ziemie wokół jeziora Wan. Stają się one tak uciążliwe, iż wielu zamieszkujących je Ormian decyduje się na migrację w głąb Cesarstwa RzymskiegoRunciman Steven, Dzieje Wypraw Krzyżowych: I krucjata i założenie Królestwa Jerozolimskiego, Książnica, Katowice 2009, s. 169. Duża część migrujących osiada w południowo-wschodniej części Azji Mniejszej, zwanej Cylicją. Pojawienie się Turków powoduje interwencję Cesarstwa. Zaniepokojony najazdami na wschodniego sąsiada i rosnącym zagrożeniem wschodnich rubieży cesarstwa, Konstantyn IX Monomach w 1045 roku zmusza króla Ani Gagika II do abdykacji i przyłącza jego władztwo do Bizancjum. Nakazuje również przesiedlenie znacznej liczby ludzi do Cylicji, co wzmacnia istniejący tam żywioł ormiański.
Życiorys Pochodzenie Wiele źródeł historycznych podaje, iż Ruben był krewnym ostatniego z Bagratydów, króla Gagika II. Na przykład XIII-wieczny kronikarz ormiański Kirakos z Gandzak pisze, iż Rubenidzi byli "synami i dziedzicami Gagika Ardzuni". Osobisty sekretarz króla Leona II, Wahram, pisze o Rubenie: "był sławnym wodzem, królewskiej krwi".