Najczęściej używaną miarą zdolności rozdzielczej detektora jest szerokość połówkowa piku, tj. szerokość piku mierzona w połowie jego wysokości (ang. full width at half maximum, FWHM). Może być ona wyrażana bezwzględnie (w jednostkach energii) lub względnie, przy czym wartości zdolności rozdzielczej podawane są w odniesieniu do określonych energii promieniowania gamma. Dla przykładu detektor scyntylacyjny z kryształem jodku sodu NaI może mieć FWHM równe 9,15 keV dla linii 122 keV i 82,75 keV dla energii 662 keV. Te wartości odpowiadają bezwzględnie wyrażonej rozdzielczości. W celu wyrażenia rozdzielczości względnej FWHM odpowiadające danej linii dzielone jest przez jej energię i mnożone przez 100, dając wynik w procentach. Nawiązując do poprzedniego przykładu rozdzielczość wspomnianego detektora wynosi 7,5% dla energii promieniowania 122 keV i 12,5% dla 662 keV. Detektor germanowy może mieć zdolność rozdzielczą 0,560 keV dla 122 keV, co odpowiadać będzie względnej rozdzielczości 0,46%.