W poł. sierpnia 1 Brygada Pancerna osiągnęła pełną gotowość bojową. Pozostało w niej jedynie 13 niemieckich specjalistów od łączności na czele z por. Irmscherem. Z powodu narastania wśród Bułgarów nastrojów antyniemieckich Niemcy opracowali tajny plan zablokowania bułgarskich sił pancernych w przypadku otwartego wystąpienia zbrojnego. Miał zostać sformowany specjalny oddział wojskowy pod nazwą Verband „Collins”, którego kadrę tworzyliby niemieccy instruktorzy pancerni z ośrodka szkoleniowego w serbskim Niszu. Nie doszło jednak do tego, gdyż 5 września 1 Brygada Pancerna uprzedziła działania niemieckie, blokując drogę Sofia – Nisz i rozbrajając Niemców. Dopiero 8 września Bułgaria zadeklarowała oficjalnie przejście na stronę aliantów. Armia przeszła pod zwierzchnictwo sowieckiego 3 Frontu Ukraińskiego marsz. Fiodora I. Tołbuchina. Nowym dowódcą 1 Brygady Pancernej został gen. Stojan Konstantinow Trendafiłow. Weszła ona w skład 2 Armii. Oprócz brygady do bułgarskich wojsk pancernych należały wówczas dwa bataliony dział szturmowych StuG 40 i dwie kompanie szkoleniowe czołgów starszego typu (CV-3/33, Vickers 6 ton E i Renault R-35).