Pod koniec kwietnia 1941 r. strona niemiecka przekazała kolejnych 40 francuskich lekkich czołgów Renault R-35, zdobytych przez Wehrmacht. Maszyny znajdowały się jednak w złym stanie technicznym, dlatego pełniły jedynie rolę szkoleniową. Pomimo tego sformowano z nich 4-kompanijny batalion pancerny. 25 czerwca tego roku utworzono w Sofii 1 pułk pancerny, którego dowództwo objął mjr Todor Iwanow Popow. Pod koniec maja 1942 r. przeszedł on szkolenia w rejonie Sofii. Ponieważ współpraca z piechotą układała się słabo, do Bułgarii przybył niemiecki instruktor wojskowy ppłk von Bülow. Jego działania zdecydowania poprawiły działania pułku, co wykazały manewry militarne pod koniec października tego roku. Liczebność pułku wynosiła wówczas 3,8 tys. żołnierzy.
Na przełomie 1942/1943 w Berlinie przebywała delegacja bułgarskiego ministerstwa wojny, w wyniku czego w poł. stycznia 1943 r. została zawarta umowa w sprawie uzbrojenia w niemiecką broń dziesięciu dywizji piechoty, dywizji kawalerii i dwóch brygad pancernych. Wiosną i latem 1943 r. w ramach programu „Barbara 43” do Bułgarii dostarczono ogółem 97 czołgów średnich PzKpfw IV w wersjach G i H, 20 samochodów pancernych Sdkfz 222 i 223, 55 samobieżnych dział szturmowych StuG 40 Ausf G i 40 motocyklów BMW R 75.