Muzyka elektroniczna – twórczość muzyczna, w której materiał dźwiękowy jest wytwarzany, przetwarzany, utrwalany lub odtwarzany za pomocą . Jej materiałem mogą być zarówno dźwięki akustyczne nagrane na taśmie, jak i tony, szumy oraz inne sygnały dźwiękowe wytwarzane przez generatory, syntezatory lub komputery, poddawane następnie elektronicznej obróbce. Termin odnosi się przede wszystkim do techniki tworzenia i kształtowania dźwięku, a nie do jednego gatunku lub stylu muzycznego.
Historia Początki thumb|Maurice Martenot podczas eksperymentów z falami Martenota, 1928 Wśród zapowiedzi muzyki elektronicznej wymienia się zarówno nowe koncepcje kompozytorskie początku XX wieku, m.in. neoklasycyzm, atonalność i dodekafonię, jak i eksperymenty techniczne związane z rejestracją, analizą i elektrycznym wytwarzaniem dźwięku: badania Hermanna von Helmholtza, wynalezienie fonografu przez Thomasa Edisona i Emila Berlinera, konstrukcję telharmonium przez , futurystyczne Luigiego Russola, a następnie rozwój instrumentów takich jak organy Hammonda Laurensa Hammonda, theremin Lwa Termena, fale Martenota Maurice’a Martenota i trautonium ;