Po odejściu w 1944 z sekstetu Kirby’ego przez rok pracował w studyjnej orkiestrze CBS, prowadzonej przez Raymonda Scotta. W 1945 zaangażował się do big-bandu Tommy’ego Dorseya i bardzo szybko stał się filarem zespołu. W 1950 prowadził wraz z Louiem Bellsonem sekstet, a w latach 1951-1952 występował z grupą Jazz at the Philharmonic. Jego popisy solowe były przyjmowane entuzjastycznie, tak samo jak „pojedynki na trąbki” z Royem Eldridge’em. Następnie powrócił do zespołu Dorseya, potem przez krótki okres grał w big-bandzie Benny’ego Goodmana, żeby znów dołączyć do orkiestry Dorseya i pozostać w niej do śmierci jej lidera w 1956. W późniejszych latach prowadził własne comba, które prezentował również w Europie. Wiele nagrywał (m.in. z Colemanem Hawkinsem, Teddym Wilsonem, Dizzym Gillespiem i Rayem Bryantem) i od czasu do czasu gościnnie występował z big-bandem Sama DonahuePo śmierci Tommy’ego Dorseya prowadzenie jego orkiestry przejął Sam Donahue. Patrz: Jazz Biographies – Charlie Shavers [dostęp 2011-07-15].