Polska zaproponowała także korekcję linii Focha na Suwalszczyźnie, chcąc przejąć Wisztyniec, Łubowo i Kopciowo w zamian za Puńsk.
Pomimo zdecydowanej przewagi ludności polskojęzycznej strefa podzielona została w tym projekcie po równo między oba państwa (linia Saury – od nazwiska przewodniczącego delegacji demarkacyjnej), przy czym teren, przez który przebiegała linia kolejowa Grodno-Wilno-Dyneburg przypadał Polsce. Na posiedzeniu Rady Ligi Narodów 1 lutego 1923 r. Litwa stanowczo sprzeciwiła się wytyczeniu stałej granicy i zagroziła zastosowaniem środków wojskowych, jeżeli Polska spróbuje zająć przypadającą jej część pasa neutralnego. W odpowiedzi przewodniczący Rady René Viviani zagroził, że Litwa znajdzie się w stanie wojny ze wszystkimi członkami Ligi Narodów i ostatecznie 3 lutego 1923 r. Rada Ligi Narodów podjęła uchwałę w sprawie wytyczenia linii demarkacyjnej polsko-litewskiej.