Życiorys Przyszedł na świat w Amidzie (współczesne Diyarbakır w południowej Turcji) około 507 roku. W 529 roku został wyświęcony na diakona przez Jana z Telli, po czym działał na terenie Palestyny (wzmianka z 534 roku). W 535 roku przeniósł się do Konstantynopola. Wiele podróżował zbierając opowieści do swoich Żywotów Świętych. Powrócił do Amidy w czasie wielkich prześladowań zwolenników monofizytyzmu, zarządzonych przez Efrema, patriarchę Antiochii i Abrahama, biskupa jego rodzinnego miasta. Około 540 roku ponownie osiedlił się w Konstantynopolu.
Wszystko wskazuje na to, że dość szybko zdobył sobie zaufanie Justyniana I i cieszył się nim aż do swojej śmierci. Polityka cesarza była wówczas nastawiona na konsolidację wschodnich chrześcijan, prawdopodobnie dla wspólnego przeciwstawienia się Persji. Temu celowi była również podporządkowana kampania prześladowań pozostających przy pogaństwie mieszkańców Imperium.