Część historyków powątpiewa w jego dokładność, ale niemal wszyscy zgadzają się, że opis ten dobrze oddaje fakt zakorzenienia się chrześcijaństwa w południowej Nubii.
Nowo pozyskanej dla chrześcijaństwa Nubii nie ominęły spory chrystologiczne i tak z trzech znanych nam królestw Nobatia przyjęła chrześcijaństwo monofizyckie, stając po stronie kościoła egipskiego, Makuria szukająca oparcia w Cesarstwie przyjęła diofizytyzm, Alodia stojąca w opozycji do Makurii przyjęła monofizytyzm, a o działalności misjonarskiej tego odłamu chrześcijaństwa świadczy na przykład Jan z Efezu, opisujący historię misjonarzy udających się do Alodii, prześladowanych z powodu swego monofizytyzmu w MakuriiJan z Efezu, The third part of The ecclesiastical history, Oxford, 1860, s. 319..
Zagrożenie islamskie W VII wieku doszło do podboju Egiptu przez wyznających islam Arabów. Rodziło to poważne konsekwencje dla królestw Nubii. Przede wszystkim doszło do izolacji od reszty świata chrześcijańskiego, a stopniowo także i utrudnienia kontaktów z koptyjską hierarchią, ściśle związaną z kościołem nubijskim. Teraz obarczona nowymi obowiązkami nie była w stanie zajmować się sprawami południowych współwyznawców w takim stopniu jak przed podbojemAtiya, Aziz S., Historia kościołów wschodnich, s. 377..