Miesiąc po wyzwoleniu udzieliła wywiadu dwóm sowieckim korespondentom wojennym. 2 września 1944 roku na łamach „Komsomolskiej prawdy” ukazał się artykuł o obozie sobiborskim napisany m.in. na podstawie jej relacji. W 1945 roku zawarła małżeństwo z Chaimem, po czym przez Odessę i Marsylię wyjechali do Holandii. W czasie podróży z powodu zatrucia pokarmowego zmarł ich niedawno narodzony syn, Emilchen. Osiedli w jej rodzinnym Zwolle, gdzie otworzyli sklep z tekstyliami. Wkrótce urodziło im się kolejnych dwoje dzieci: córka Alida i syn Ferdinand. W Holandii spotkali się jednak z uprzedzeniami i dyskryminacją. Jako obywatelom polskim groziła im nawet deportacja do Polski Ludowej. Ostatecznie w 1951 roku wyemigrowali z dziećmi do Izraela. Po kryzysie sueskim uznali jednak, że wolą żyć w kraju mniej zagrożonym wojną, stąd w 1957 roku podjęli decyzję o przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych.
Zamieszkali w Branford w stanie Connecticut. Saartje zanglicyzowała swoje imię na Selma i znalazła zatrudnienie jako jubilerka. Engelowie dokładali wysiłku na rzecz zachowania pamięci o Sobiborze i jego ofiarach. Wielokrotnie udzielali wywiadów i wypowiadali się publicznie na temat swoich obozowych przeżyć. Zeznawali także na procesach esesmanów z Sobiboru.