Przycinanie powinno być wykonywane starannie, przez wykwalifikowany personel. Zbyt niska temperatura aparatu przycinającego powoduje krwotoki, zbyt wysoka grozi oparzeniem dzioba. Po zabiegu w karmidłach musi znajdować się odpowiednio duża ilość paszy, tak aby ptaki nie pukały bolącymi dziobami w blachę.
Zabieg przycinania dziobów jest szczególnie zalecany w kurnikach o gorszych warunkach środowiskowych, nadmiernie zagęszczonych, gdzie występuje przegrzanie ptaków i niedobór świeżego powietrza.
Historia Debeaking wykonano po raz pierwszy w Ohio Experiment Station w latach trzydziestych dwudziestego wiekuKennard, D.C. (1937). Chicken vices Bimonthly Bullentin. 184. Ohio Agricultural Experiment Station. 22:33-39. Początkowo przycinanie miało efekt tymczasowy; przycinano nieco ponad 6 milimetrów dzioba przy użyciu ostrego noża. Zabiegu dokonywano w sytuacji, gdy zdarzały się przypadki kanibalizmu ze skutkiem śmiertelnym, bądź kiedy spodziewano się kanibalizmu ze względu na określoną rasę hodowli.
Kanibalizm wśród drobiu stanowił poważny problem nawet w czasach poprzedzających intensywną hodowlę. Cytując Poultry Husbandry, podręcznik dla hodowców napisany w roku 1938: