Ptaki tej mutacji mogą być blado pomarańczowe do intensywnie pomarańczowo-czerwonych. Intensywność koloru czerwonego można wzmocnić poprzez odpowiednia selekcję.
Wykształcił się również szereg rozmaitych pośrednich mutacji wywodzących się z trzech form podstawowych.
Zastosowanie w badaniach naukowych Japońscy naukowcy z Kyoto University odkryli, że mewki japońskie posługują się składnią i dysponują spontaniczną zdolnością przetwarzania struktur składniowych w swoich pieśniach. Kentarō Abe i jego współpracownik Dai Watanabe z Japońskiej Agencji Nauki i Technologii w Saitamie zaplanowali eksperyment, wiedząc iż mewki reagują żywo na nieznane pieśni, których autorami są zazwyczaj ptaki z innych gatunków. Na początku stale odtwarzali te same nieznane pieśni, aż mewki się do nich przyzwyczaiły. Następnie przestawili w nich takty. Okazało się, że mewki reagowały wyłącznie na remiks oznaczony jako SEQ2, który jako jedyny stanowił pogwałcenie zasad gramatyki, a pozostałe 3 były z nimi zgodne. Okazało się też, że zasady składniowe nie są wrodzone. Mewki wychowane w odosobnieniu nie reagowały na SEQ2, reakcja pojawiała się dopiero po 2 tygodniach spędzonych ze stadem.