Lewitujący w ten sposób nadprzewodzący magnes ma szczególną właściwość: może pozostawać w bezruchu (dzięki liniom pola magnetycznego uwięzionym w defektach sieci krystalicznej) lub wirować.
Wyjaśnienie fenomenologiczne Pierwszym wyjaśnieniem teoretycznym efektu Meissnera jest równanie Londonów:
i równanie Maxwella:
gdzie: – gęstość prądu, – lokalna indukcja magnetyczna, – głębokość wnikania.
Ponieważ pole magnetyczne jest wirowe, to
Wynika stąd, że:
Ponieważ laplasjan jest równy zero, pole magnetyczne wewnątrz nadprzewodnika, poniżej głębokości wnikania, wynosi zero.
Fenomenologiczna teoria Londonów pozwoliła na wyjaśnienie eksperymentów bez podania mikroskopowych przyczyn powstawania nadprzewodnictwa. Pierwszą teorią mikroskopową, z której wynika efekt Meissnera, jest teoria BCS.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Elektromagnetyzm Kategoria:Nadprzewodnictwo Kategoria:Zjawiska kwantowe