dokonał zimowego wejścia na nartach od południa na Rysy). W roku 1922 zdobył Wyżnią Lodową Przełęcz z Doliny Czarnej Jaworowej oraz pokonał północną ścianę Świstowego SzczytuZofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. .. W 1923 wytyczył nową drogę na północno-wschodniej ścianie Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego (z Hugonem Grossmanem), a w 1927 przeszedł jako pierwszy południowe żebro Wołowej Turni (razem z Januszem Chmielowskim)„Taternik”, R. IX, nr 3-4 z 31.12.1922 r., s. 46; R. X. 1923–24, z. 1-z 1, R. XVI, z 5-6 z maja 1933 r., s. 119–120..
W 1921 był współzałożycielem Łódzkiego Oddziału PTT. W latach 1921–1932 (nawet po wyjeździe z Łodzi w 1931) był członkiem zarządu Łódzkiego Oddziału PTT, do 1927 pełnił funkcję Sekretarza Zarządu. W 1926 utworzona została Sekcja Narciarska przy Oddziale PTT i był jej przewodniczącym. Łódzka sekcja została wyróżniona za szkolenia i organizację turystyki narciarskiej, co wówczas było nowością, oraz za odczyty i pokazy filmowe (organizowane przez Łódź i Warszawę), które wkrótce znalazły naśladowców w innych oddziałach. Był członkiem zawiązanego w Oddziale PTT Koła Taterników Łodzian. Wygłaszał odczyty krajoznawcze i mówił o swoich doświadczeniach taternickich i w narciarstwie wysokogórskim.