Trwające trzy lata małżeństwo z Ludwikiem zakończyło się w dniu jego śmierci 9 maja 1949. Na monakijskim tronie zasiadł jego wnuk, książę Rainier III. Książę zapisał w spadku swojej żonie połowę swoich posiadłości, ale testament został podważony przez Rainiera i jego siostrę Antoinette. Ostatecznie Gizela otrzymała swoją biżuterię, kilka innych podarunków i zachowała prawo do użytkowania kilku pokojów w Pałacu Książęcym. Przez pewien czas rząd monakijski wypłacał jej niewielką miesięczną pensję.
Księżna-wdowa Monako przeprowadziła się do Paryża.
W 1956 roku była gościem ceremonii zaślubin Rainiera III z Grace Kelly i zaprzyjaźniła się z byłą amerykańską aktorką, która czyniła starania, by ponownie włączyć przybraną babkę męża do rodziny. Francuzka zaczęła bywać w Monako, pod warunkiem nieużywania przez nią tytułu księżnej Monako. Wystąpiła w trzech przedstawieniach w księstwie: Ms. April w 1958, L'Aiglon w 1959 i Pea Flower w 1960.
W Paryżu napisała książkę Sois princesse... dit-il (Bądź księżną... on powiedział), którą zadedykowała księżnej Grace.
Uczestniczyła w obchodach srebrnego jubileuszu panowania księcia Rainiera w 1974 i w pogrzebie księżnej Grace w 1982 (była to jej ostatnia wizyta w księstwie).