Barnaby w Mediolanie (1545 r.), zostali popularnie nazwani Barnabitami.
W Mediolanie hrabina Torelli zaczęła gromadzić w swoim domu młode kobiety skłonne do życia duchowego. Antoni Maria został ich spowiednikiem i kierownikiem duchowym. Jego pragnieniem było, by stały się one żeńską rodziną jego przyszłego zgromadzenia. 15 stycznia 1535 roku papież Paweł III bullą „Debitum pastoralis” zezwolił im na powstanie kongregacji według zasad św. Augustyna. Nowe zakonnice były prowadzone przez siostry dominikanki i przyjęły ich habit. Wybrały nazwę „Anielanki”, do której Antoni Maria dodał: „świętego Pawła”. Ta formuła została zaaprobowana przez papieża Pawła III w dniu 6 sierpnia 1545 roku. W październiku 1535 r. Anielanki założyły swój pierwszy klasztor pw. św. Pawła w Mediolanie. W tym czasie dołączyły do apostolatu Barnabitów.
Trzecią rodziną Antoniego Marii była rodzina osób świeckich uważana za stowarzyszenie małżeńskie św. Pawła. Podzielali oni tę samą duchowość, co Ojcowie Barnabici i Siostry Anielanki.