W czasie powstania Chmielnickiego utworzono tu sotnię soroczyńską pułku mirhorodzkiego. Znajdowały się tu majątki starszyzny kozackiej. W Soroczyńcach i pobliskim Chomutcu miał swoje posiadłości setnik chomutecki, a późniejszy pułkownik mirhorodzki Paweł Apostoł (protoplasta rodu Apostołów), który skupował włości w pułku mirhorodzkim. W 1689 r. syn Pawła, Daniel Apostoł, ówczesny pułkownik mirhorodzki, otrzymał od hetmana Iwana Mazepy uniwersał na własności ziemskie w Soroczyńcach i Chomutcu. W latach 1732–1734 z fundacji Daniela Apostoła wzniesiono w Seroczyńcach murowaną prawosławną cerkiew Przemienienia Pańskiego (Спасо-Преображенська церква), zbudowaną w stylu kozackiego baroku.
W 1900 r. było to miasteczko w powiecie mirgorodzkim guberni połtawskiej liczące 1514 domów, 8882 mieszkańców, 7 szkół (w tym 1 ministerialna, 1 ziemska, 3 cerkiewno-parafialne, 2 szkoły elementarne). W ciągu roku odbywało się tu 5 jarmarków.
W 1905 r. w Soroczyńcach i w okolicznych wsiach doszło do masowych wystąpień chłopów, przeciwko którym skierowano ekspedycję karną. Bunt brutalnie stłumiono - dziesiątki chłopów zostało zabitych, setki było rannych i torturowanych. Przeciwko dokonanej przez carat masakrze ostro protestował Włodzimierz Korolenko, który następnie napisał cykl reportaży pt.