Jerozolimie. Zobowiązywała Mediatora do kontynuowania wysiłków na rzecz demilitaryzacji Jerozolimy i zapewnienia ochrony oraz bezpiecznego dostępu do miejsc świętych w Palestynie. Zobowiązywała Mediatora do nadzorowania przestrzegania rozejmu i rozpatrzenia zarzutów naruszenia zawieszenia broni od 11 czerwca 1948. Postanawiała, że zgodnie z Rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 50 zawieszenie broni pozostaje w mocy do czasu osiągnięcia spokojnej sytuacji w Palestynie. Ponawiała apel Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 49 z dnia 22 maja 1948, i wzywała strony do kontynuowania rozmów z Mediatorem, aby wszystkie sporne punkty rozstrzygnąć pokojowo. Zwracała się do Sekretarza Generalnego ONZ o udzielenie Mediatorowi niezbędnych środków i personelu, aby pomóc w wykonywaniu powierzonych mu zadań przez Rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 186 z dnia 14 maja 1948. Zwracała się do Sekretarza Generalnego ONZ o udzielenie Mediatorowi niezbędnych środków i personelu, aby pomóc w wykonywaniu powierzonych mu zadań przez niniejszą Rezolucję.
Za przyjęciem Rezolucji głosowało siedmiu członków, Syria głosowała przeciwko, a trzech członków wstrzymało się od głosu (Argentyna, Ukraina i ZSRR).
Zobacz też I wojna izraelsko-arabska Sprawa Izraela i Palestyny w ONZ
Przypisy
54 54