Po ukończeniu I roku studiów w maju 1948 został słuchaczem Wyższej Akademii Wojskowej im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. Należał do pierwszej grupy oficerów ludowego Wojska Polskiego skierowanych na studia w tej uczelni. Studiował razem z przyszłymi generałami Zygmuntem Huszczą, Stanisławem Okęckim i Czesławem Waryszakiem. Studia ukończył w 1951 awansując do stopnia podpułkownika.
Po powrocie do kraju objął stanowisko wykładowcy w Akademii Sztabu Generalnego WP. W październiku 1955 został zastępcą komendanta ASG do spraw naukowych. 14 lipca 1956 na mocy zarządzenia Prezesa Rady Ministrów awansowany został na stopień generała brygady. Miał wówczas 32 lata i 2 miesiące i był najmłodszym generałem w Wojsku Polskim. 26 listopada 1956 wyznaczony został na stanowisko komendanta ASG i pozostawał na tym stanowisku do 15 stycznia 1964, kiedy to przekazał obowiązki gen. dyw. Józefowi Kuropiesce. Służąc w ASG uzyskał stopień doktora nauk wojskowych i doktora habilitowanego nauk wojskowych. Tytuł profesora nadzwyczajnego nauk wojskowych otrzymał na mocy uchwały Rady Państwa PRL w lipcu 1960Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 154..