Torfowisko powstało na miejscu dawnego jeziora polodowcowego Krusko, które pierwotnie miało powierzchnię ponad 200 ha. W latach 60. XX wieku mieszkańcy wsi Serafin informowali, że na początku XX w. jezioro obfitowało w karasie. W połowie XIX wieku podjęto decyzję o rozpoczęciu osuszania okolicznych łąk, a wodę z tego terenu odprowadzano kanałami i rowami do rzeki Pisy. Doszło do torfowienia jeziora, a po II wojnie światowej całkowicie zarosło.
W 1995 stworzono dokumentację przyrodniczej rezerwatu. Następnie przygotowano projekt ścieżki przyrodniczej, zaś w latach 1997–1998 wybudowano infrastrukturę, która umożliwiła udostępnienie terenu dla zwiedzających (drewniana kładka prowadząca w głąb bagna, wieża widokowa, tabliczki z opisami występujących roślin i zwierząt oraz parking przed rezerwatem).
Występują tu rośliny naczyniowe: rosiczka okrągłolistna, storczyki – krwisty i plamisty, kruszczyk błotny, wełnianka delikatna oraz reliktowe gatunki mchów. Spotkamy tu chronione gatunki roślin: nasięźrzał pospolity, przęstka pospolita, dziewięciornik błotny, pływacz średni, kozłek dwupienny, turzyca obła, dwupienna oraz bagienna. Występuje tu żurawina błotna. Część torfowiska jest porośnięta krzewiastą wierzbą, olszą szarą i brzozami.