Porównując wyrażenia w tym równaniu z wyrażeniami pożądanego równania charakterystycznego otrzymujemy wartości macierzy wzmocnienia (macierzy sprzężenia) która determinuje wartości własne układu zamkniętego lokując bieguny w miejscach określonych przez pożądane równanie charakterystyczne.
Przykład lokowania biegunów przez pełne sprzężenie od stanu Niech dany będzie układ sterowania określony przez następujące równania stanu:
Układ zamknięty bez członu sterującego posiada bieguny w punktach i Załóżmy, że w odniesieniu do odpowiedzi układu, pożądane jest ulokowanie wartości własnych układu sterowanego w punktach i Pożądane równanie charakterystyczne ma więc postać
Postępując zgodnie z powyższą procedurą: a równanie charakterystyczne układu sterowanego przez lokowanie biegunów (ze sprzężeniem od stanu).
Określając to równanie charakterystyczne jako równe pożądanemu równaniu charakterystycznemu, otrzymujemy:
Dlatego przypisanie lokuje bieguny układu zamkniętego w pożądanych miejscach, wpływając na odpowiedź tak jak tego oczekiwano.
Formuła Ackermanna
Formuła Ackermanna to wzór pozwalający na wyznaczenie macierzy bez konieczności uprzedniego sprowadzania opisu obiektu regulacji do jakiejś specjalnej postaci, jak i bez konieczności wyznaczania równania charakterystycznego tego obiektu.