Historia Geneza Od początku XX wieku pruskie koleje państwowe poszukiwały rozwiązania problemu racjonalnej obsługi linii bocznych, o ruchu pasażerskim zbyt małym dla eksploatacji składów złożonych z parowozu i tradycyjnych wagonów. Eksperymentowano wówczas z wyborem odpowiedniego napędu dla powstających wagonów silnikowych. W latach 1906–1907 przeprowadzono próby porównawcze prototypów: dwóch wagonów parowych, jednego wagonu benzolowo-elektrycznego i sześciu wagonów akumulatorowych. Spośród testowanych pojazdów pięć stanowiły przebudowane wagony osobowe „boczniaki”.
Wagony akumulatorowe sprawdziły się w testach najlepiej, choć wykazywały istotne wady: dużą masę (ograniczało to potencjalny zasięg między ładowaniem ogniw) oraz wydzielanie się trujących oparów kwasu siarkowego z baterii umieszczonych pod siedzeniami. Skłoniło to pruskie koleje do zlecenia opracowania nowej konstrukcji.
Pod kierunkiem inżyniera Gustava Wittfelda, piastującego stanowisko tajnego radcy w Ministerstwie Robót Publicznych, wrocławska firma Breslauer Aktiengesellschaft für Eisenbahn – Waggenbau und Maschinenbau – Anstalt przygotowała nową konstrukcję dwuczłonowych zespołów trakcyjnych.