thumb|240px|Andriej Uszakow przesłuchujący księżną Jusupową. Obraz Nikołaja Niewriewa Po wstąpieniu na tron Anny Iwanowny, podpisał petycję szlachty, potępiającej próby Rady Najwyższej do ograniczenia władzy carskiej (1730). W tym samym roku został senatorem, a w 1731 roku - kierownikiem na nowo reaktywowanej Tajnej Kancelarii, chętnie biorąc udział w rozpatrywaniu ważnych śledztw takich jak sprawa szefa rządu Artemija Pietrowicza Wołyńskiego, podczas której stosowano okrutne tortury. Uszakow składał swe meldunki osobiście u cesarzowej i tylko od niej przyjmował instrukcje i rozkazy. W 1732 roku Kancelaria Tajnych Spraw Śledczych została przeniesiona do Petersburga, który ponownie został ustanowiony stolicą państwa. Oprócz Andrieja Uszakowa zatrudnienie w niej znalazło dwóch sekretarzy dwudziestu jeden urzędników. W Imperium Rosyjskim zapanował terror, znany jako bironowszczyzna, a Uszakow był jednym z jej wykonawców. Wyrokami Tajnej Kancelarii na Sybir zesłano ponad 20 tysięcy osób, a kary śmierci były na porządku dziennym.