Było to znakomite podejście do szybkiego wydawania gier o zróżnicowanej tematyce; w tym okresie wielu niezależnych autorów chciało się dorobić na pisaniu gier. Nie było to wprawdzie sensowne z punktu widzenia produkcji serii wydawniczych czy gier o wysokim stopniu skomplikowania, lecz owocowało niskimi narzutami i wyprowadzało na zewnątrz elementy ryzyka związane z opracowywaniem programów. Mastertronic zatrudniał specjalistów w dziedzinie oceny i testowania gier, by ośmielać autorów i dawać im wsparcie techniczne. Wsparcie pochodziło również od kilku autorów gier, w tym Nigela Johnstone’a, Richarda Aplina, Stephena N. Curtisa i Tony’ego Takoushi.
Jednym z najpoważniejszych rynków zbytu dla produktów Mastertronic była grupa posiadaczy komputera Commodore 64. Rob Hubbard, uznany kompozytor muzyki na ten komputer, napisał szereg utworów ilustrujących tytuły Mastertronica, w tym One Man and his Droid, Hunter Patrol, Spellbound, Action Biker, Phantoms of the Asteroid i Master of Magic. Tytuły te nadal uważane są przez entuzjastów gier komputerowych za produkcje klasyczne, a muzyka tak wysokiej jakości w tanich grach komputerowych znacznie podwyższyła reputację wydawcy.