W 1900 został ministrem ds. armii w gabinecie Hirobumiego Itō. Gdy premierem został Tarō Katsura, objął ministerstwo spraw wewnętrznych i edukacji. W 1903 zrezygnował z posady rządowej i wrócił na stanowisko zastępcy szefa sztabu, przygotowując plany wojny z Rosją. Uważany za głównego twórcę planu japońskiej ofensywy w Mandżurii.
W czerwcu 1904, mianowany generałem, był szefem sztabu Armii Mandżurskiej marszałka Iwao Ōyamy, którego zastąpił na czas choroby, na początku 1905. Wcześniej pomagał też w organizacji ataku na Port Artur. Obawiając się, że ostatecznie większe zasoby Rosji wyczerpią siły Japonii, dążył do negocjacji pokojowych, dopóki Japończycy mieli przewagę po wygranej bitwie pod Mukdenem. By wzmocnić pozycję przetargową Japonii, zaplanował także inwazję na Sachalin.
W 1906 mianowany szefem Sztabu Generalnego, ale wyczerpany trudami wojny, zmarł w tym samym roku. Pośmiertnie mianowany wicehrabią i odznaczony pierwszym nadanym Orderem Złotej Kani I klasy.
Przypisy
Linki zewnętrzne Gentarō Kodama w galerii nowożytnych polityków japońskich