Wzmianki dokumentacyjne z 1284 i 1298 wskazują jednak na stałą obsadę urzędu inkwizytorskiego w AragoniiJaume de Puig i Oliver: El pagament dels Inquisidors a la Corona d’Aragódurant els segles XIII i XIV [dostęp 13 października 2011]..
Inkwizycja aragońska w XIV–XV wieku W 1301 doszło do podziału hiszpańskiej prowincji dominikanów na Hiszpanię (tj. Kastylię-Leon i Portugalię) oraz Aragonię (tj. Aragonię, Nawarrę i Majorkę). Ponieważ jednak nie doszło do odwołania lub zmiany bulli Urbana IV z 1262, prawo nominacji inkwizytorów w Aragonii nadal należało do prowincjała hiszpańskiego, co wywołało długotrwały konflikt między władzami obu tych prowincji. Ostatecznie, w 1351 r. papież Klemens VI uznał prawo prowincjała aragońskiego do mianowania inkwizytorów w swojej prowincji zakonnejLea, II, s. 168–169; Llorente, s. 78–79, 82.. thumb|Błogosławiony Rajmund Lullus. W jego pismach inkwizytor Nicolas Eymeric dopatrywał się wielu herezji W 1308 r. inkwizytor Aragonii Juan de Lotgerio uczestniczył w przesłuchaniach aragońskich templariuszyLlorente, s. 80., a w 1317 r. dokonał potępienia dzieł niejakiego Arnolda de VilanovaEymeric, s. 265;