W 1997 i 2005 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję.
W 1998 został wybrany do sejmiku mazowieckiego I kadencji z ramienia Przymierza Społecznego PSL-UP-KPEiR, gdzie był przewodniczącym Komisji Budżetu i Finansów. Pełnił także funkcję prezesa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w Warszawie. W 2002 kandydował na prezydenta Warszawy z ramienia komitetu Centrum Samorządowe „Nasza Stolica”; zajął 9. miejsce na 14 kandydatów (uzyskał 0,48% głosów). W 2004 kandydował na prezesa PSL, przegrywając z Januszem Wojciechowskim.
W 2005, po zakończeniu pracy w parlamencie, został doradcą gospodarczym w firmie monitorującej rynek transportowy. W latach 2005–2008 był wiceprezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego Polskiego Stronnictwa Ludowego. W 2006 ponownie uzyskał mandat radnego sejmiku mazowieckiego.
W wyborach parlamentarnych w 2007 powrócił do Sejmu (VI kadencji) z listy PSL. Startował w okręgu podwarszawskim, uzyskując 13 259 głosów. W Sejmie został wiceprzewodniczącym Komisji Infrastruktury oraz Komisji Innowacyjności i Nowych Technologii. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego.