Złącza kablowe ZK są jednymi z najważniejszych elementów kablowej sieci elektroenergetycznej. Służą do rozdziału energii elektrycznej oraz do zabezpieczenia przed skutkami zwarć i przeciążeń w sieciach kablowych niskiego napięcia. W zależności od zastosowania w liniach kablowych nn stosuje się: złącza węzłowe, złącza przelotowe, złącza końcowe. Wykonywane są najczęściej w wersji wolnostojącej lub do zamontowania na elewacji budynku. Zgodnie z normą N-SEP-E-002, złącze kablowe instaluje się na ścianach zewnętrznych budynków w miejscach łatwo dostępnych, we wnęce ściany zewnętrznej budynku od strony sieci zasilającej. Dolna krawędź wnęki lub skrzynki złącza powinna znajdować się na wysokości, co najmniej 15 cm od poziomu terenu. W przypadku przyłączy napowietrznych złącza instaluje się na wysokości około 1,5 m nad poziomem terenu. Dla budynków jednorodzinnych dostawca energii wymaga zwykle, aby obok złączą zainstalowanego na granicy posesji zainstalowana była szafka pomiarowa. W takich przypadkach pomiędzy szafką pomiarową a tablicą rozdzielczą odbiorcy, prowadzona jest również wewnętrzna linia zasilająca.
Przypisy
Bibliografia
PN-EN 61140:2003 (U) Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym. Wspólne aspekty instalacji i urządzeń. PN-IEC 60050-826 "Międzynarodowy słownik terminologiczny elektryki.
Kategoria:Instalacja elektryczna