Następnie był pierwszy indywidualnie na ME w Zurychu, trzeci w sztafecie na ME 2003 w Grazu, pierwszy indywidualnie i trzeci w sztafecie podczas ME 2004 w Wałbrzychu, a na mistrzostwach świata w Livigno w 2005 roku ponownie zwyciężył w sztafecie, a indywidualnie zajął trzecie miejsce. W międzyczasie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Atenach, zdobywając srebrny medal. Wyprzedził go tylko Francuz Julien Absalon, a trzecie miejsce zajął Holender Bart Brentjens. Na następny sukces musiał poczekać trzy lata, kiedy na ME w Kapadocji zwyciężył w cross-country. Z igrzysk w Pekinie w 2008 roku wrócił bez medalu (10. miejsce), jednak na rozgrywanych rok później ME w Zoetermeer był drugi za Ralphem Näfem ze Szwajcarii. Kolejny medal zdobył podczas mistrzostw świata w Mont-Sainte-Anne w 2010 roku, gdzie indywidualnie był najlepszy. Hermida był także czwarty na igrzyskach w Londynie w 2012 roku, przegrywając walkę o podium z Włochem Marco Aurelio Fontaną o 4 sekundy. Na podium stanął za to na mistrzostwach świata w Pietermaritzburgu w 2013 roku. W cross-country był trzeci, za Szwajcarem Nino Schurterem i Niemcem Manuelem Fumicem.