Pod tym względem wymowa utworu Szaszkewycza różniła się od dzieł współczesnych mu twórców ukraińskich, którzy widzieli w wędrownych lirnikach niezrozumianych przez ludzi proroków, skazanych na wieczną samotność mimo odgrywanej roli społecznej i szacunku, jakim się cieszyli (wizję taką przedstawił m.in. Taras Szewczenko w wierszu Perebendia).
Zdaniem J. Jaremy postać bandurzysty jest autoportretem Szaszkewycza: człowieka dobrodusznego, prostego, zawsze gotowego do poświęceń, a przy tym niezdolnego do samotnego przeżywania bólu i żalu, zawsze dzielącego się z innymi swoimi uczuciami. Z tych też cech samego poety autor ten wywodził różnice w interpretacji motywu wędrownego lirnika u Szaszkewycza i innych ukraińskich twórców romantycznych.
Przypisy
Kategoria:Ukraińskie utwory poetyckie Kategoria:Ruska Trójca Kategoria:Utwory literackie z 1842