Sielicki, Warszawa 1987, wstęp i przypisy.

Z tekstu wynika zatem wprost, że w 981 roku książę kijowski Włodzimierz Świętosławowicz (Włodzimierz Wielki, ) z wareskiej dynastii Rurykowiczów przedsięwziął wyprawę przeciwko „Lachom”, w wyniku której zagarnął siłą należące wówczas do nich Grody Czerwieńskie, w tym Przemyśl i Czerwień. Wydarzenie to miało więc miejsce za panowania Mieszka I (w odróżnieniu od ochrzczonego księcia polskiego, Włodzimierz był wówczas jeszcze poganinemPrzyjęcie chrześcijaństwa przez Włodzimierza nastąpiło w 988 roku)).

Krótko potem w celu utrzymania zdobytego terytorium władca kijowski założył po wschodniej stronie Bugu – naprzeciw lackiego grodu Wołyń – własny gród WłodzimierzPierwsza wzmianka historyczna o nim pochodzi z 988 roku..

Podbój przez Włodzimierza należących do „Lachów” Grodów Czerwieńskich zbiegł się w czasie z jego podbojem zamieszkującego dorzecze Oki plemienia Wiatyczów, którzy – według Nestora – również mieli pochodzić „od Lachów” (ot roda lachow)F. Sielicki, Najstarsza Kronika Kijowska. Powieść Minionych Lat, Wrocław 2005, str. 11.. Również na terytorium Wiatyczów książę kijowski krótko potem założył gród o nazwie Włodzimierz.