226, 260..
Odniesienia naukowe Autorem pełnego naukowego opracowania tych zabytków był Piotr Bieńkowski, który opublikował je w pracach wiedeńskiego Österreichisches Archäologisches Institut jako Die Darstellungen der Gallier in der hellenistischen Kunst (A. Hölder, Wien 1908)Kazimierz Michałowski: Jak Grecy tworzyli sztukę. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1970, s. 174. W późniejszym wydaniu krajowym ujęte w obszerniejszej pracy Les Celtes dans les arts mineurs grécoromains. Avec des recherches iconographiques sur quelques autres peuples barbares 336 figures dans le texte (Academie Polonaise des Sciences et des Letters), Cracovie 1928..
Z grupą pomnikowych rzeźb pergamońskich od początku łączono rzeźbę odnalezioną w 1882 r. na Delos, jako osobny pomnik ufundowany również przez Attalosa I na pamiątkę zwycięstwa nad GalatamiSalomon Reinach: L'ex-voto d'Attalus et le sculpteur Épigonos. „Revue des Études Grecques” (Paris), 1894, t. 7, zesz. 25, s. 37-44., a znajdującą się w zbiorach Narodowego Muzeum Archeologicznego w Atenach; jej autorstwo przypisuje się jednak Agasiasowi z EfezuJanusz A. Ostrowski: Słownik artystów starożytności, dz. cyt., s. 13..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Akt (rzeźba) Kategoria:Pergamon Kategoria:Sztuka grecka w okresie hellenistycznym