Pierwszy chronologicznie zapis o wsi pochodzi z 1300 roku i mówi o tym, że jej posiadaczem wraz z młynem był wojewoda kaliski Mikołaj. Dokument jest ugodą pomiędzy nim a opactwem benedyktyńskim w Lubiniu posiadającym Szczodrochowo wraz z młynem. Obie strony zamieniły się gruntami należącymi do wspomnianych wsi, które położone były na brzegu rzeki Obry oraz wyraziły zgodę na postawienie dwóch młynów na zamienionych między sobą brzegach rzeki.

W 1301 wojewoda kaliski Mikołaj Przedpełkowic oraz dziedzic Gostynia stwierdził, że nadanie benedyktynom z Lubinia wsi Gostyń Stary wraz z młynem zwanym „Skrobacz”, a także z istniejącymi już lub w przyszłości mającymi powstać sadzawkami odbywa się bez naruszenia praw oraz bez sprzeciwu miejscowych wieśniaków z Daleszyna. W 1337 właścicielem wsi był komes Mikołaj dziedzic Gostynia, który uzupełniając przywilej lokacyjny miasta, poddał także wsie lokowane na prawie niemieckim położone w dystrykcie gostyńskim, a wśród nich m.in. Daleszyn.