Od 1904 do 1907 roku dyrygował również Filharmonikami Wiedeńskimi. W 1911 roku wystawił w Bonn Alcestę Ch.W. Glucka w nowej instrumentacji. Zmarł kilka dni po tym, jak zasłabł w trakcie prowadzenia przedstawienia Tristana i Izoldy.
Zasłynął jako propagator muzyki Wagnera, a jego wykonania przez długi czas uchodziły za wzorcowe. Dokonał też opracowań w duchu estetyki wagnerowskiej dzieł operowych dawnych mistrzów takich jak Christoph Willibald Gluck, André Ernest Modeste Grétry, Jean-Baptiste Lully i Jean-Philippe Rameau, wypaczając jednak w ten sposób ich walory artystyczne. Skomponował 4 opery: Agnes Bernauer (wyst. Weimar 1880), Graf Eberstein (wyst. Karlsruhe 1881), Fürst und Sänger (1893) oraz Rama, ponadto był autorem kwartetu smyczkowego i licznych pieśni. Jego własne dzieła nie zdobyły sobie jednak uznania i popadły w zapomnienie.
Przez wiele lat pozostawał w związku ze śpiewaczką Zdenką Faßbender, którą poślubił dopiero na łożu śmierci.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1911 Kategoria:Austriaccy dyrygenci Kategoria:Richard Wagner