Lata 20. i 30. XX wieku W latach 20., tj. w okresie prowadzenia przez KPZR polityki korienizacji, w tym ukrainizacji w odniesieniu do Ukraińskiej SRR, władze komunistyczne faworyzowały Ukraiński Kościół Autokefaliczny, podczas gdy egzarcha Ukrainy Michał (Jermakow) przebywał w latach 1924–1929 w więzieniu. Po wycofaniu się KPZR z polityki korienizacji, w tym ukrainizacji, stosunek władz do Kościołów prawosławnych na Ukrainie uległ zmianie. Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny został poddany gwałtownym represjom, ogłoszony nielegalną „petlurowską” organizacją i zmuszony do samolikwidacji. Prześladowaniom podległo również duchowieństwo Egzarchatu Ukraińskiego. Po śmierci metropolity kijowskiego Konstantyna (Diakowa) w czasie przesłuchania w więzieniu łukianowskim w Kijowie w listopadzie 1937 katedra egzarchy pozostawała nieobsadzona do 1941.