Odniósł szereg sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. w Tatatovaros (1935, II m. za László Szabó), Sopocie (1951, I m.), San Benedetto del Tronto (1957, II m. za Gedeonem Barczą), Hastings (1958/59, III m. za Wolfgangiem Uhlmannem i Lajosem Portischem), Bognor Regis (1959, I-II m.), Beverwijk (1962, turniej B–1, I m.), Reggio Emilii (1963/64, dz. I m. wspólnie z Rudolfem Teschnerem, Janosem Fleschem i Gedeonem Barczą), Amsterdamie (1967, turniej IBM-B, dz. II m. za Drazenem Maroviciem, wspólnie ze Stefano Tatai, Alexandrem Jongsmą i Antonio Mediną Garcíą) oraz Monte Carlo (1969, IV m. za Győző Forintosem, Stefano Tatai i Victorem Ciocâlteą).
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w sierpniu 1935 r., zajmował wówczas 35. miejsce na świecieChessmetrics Player Profile: Ernö Gereben.
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J.Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 289 ChessBase Megabase 2010
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szwajcarscy szachiści Kategoria:Węgierscy szachiści Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sopronie Kategoria:Szachiści Hietzingu Wiedeń Kategoria:Szachiści SK Birseck