Z gałęzi tej wywodził się Georg von Palubitzki, burmistrz Słupska i jego syn, Matthias von Palubitzki, znawca literatury greckiej, urzędnik i dyplomata szwedzki, który otrzymał tytuł baronowski w 1675. Pałubiccy, którzy pozostali w Prusach Królewskich nie piastowali żadnych urzędów, wymieniani są jedynie w spisach posłów na sejmy elekcyjne w latach 1697 (Michał), 1733 (Stefan i Florian). Rodzina posiadała oprócz wymienionych także działy we wioskach: Buśnia, Kiełpino Górne, Turowo, Częstkowo, Mściszewice, Puzdrowo, Osowo, Ostrowite.
Herbowni Pałubicki (Balbicki, Belbitzki, Bolbitzki, Pablucki, Palabicki, Palbicki, Palbiezki, Palbitzke, Palbitzki, Palbycki, Palbytzki, Pallebitzke, Palubicki, Palubitzki, Palubucki, Palubickij) z przydomkiem Biber (Bober, Bóbr). Przedstawiciel tej rodziny otrzymał w 1675 szwedzki tytuł baronowski z herbem Pałubicki baron. Pałubiccy z przydomkiem Suchta (Zuchta, Zychta, Sychta) używali wariantu herbu Brochwicz lub Pałubicki V. Istnieli też Pałubiccy innych przydomków: Halk, Juba, Szpet, Szymnoch, Wolf (Wulf). Ich herby są nieznane, chociaż Przemysław Pragert przypuszcza, że Halkowie mogli używać herbu Szaława, zaś Dulakowie jakiegoś innego. Pozostałe przydomki mogły według niego być skojarzone z herbem Sokół.
Znani Pałubiccy Konrad Pałubicki.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Przypisy
Kategoria:Kaszubskie herby szlacheckie