Fluorooctan sodu jest bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. W metanolu i etanolu rozpuszcza się słabo, natomiast w acetonie, chloroformie i czterochlorku węgla jest praktycznie nierozpuszczalny. Jest czasem barwiony na czarno w produktach handlowych.
Jest substancją niepalną, nielotną i niewybuchową. Ciśnienie pary nasyconej jest znikome (ok. 0 mmHg w 20 °C). W trakcie przechowywania jest stabilny i nie ulega niebezpiecznym reakcjom, np. polimeryzacji.
Zagrożenia thumb|240px|Tablica ostrzegawcza przed fluorooctanem sodu. Okolice jeziora Kaniere, West Coast, Nowa Zelandia Fluorooctan sodu jest bardzo toksyczny dla ssaków i insektów. Dawkę śmiertelną (LD50) dla człowieka przy podaniu doustnym szacuje się na 2–10 mg/kg, choć znany jest przypadek śmierci przy dawce 0,714 mg/kg. LD jest porównywalna dla wszystkich dróg narażenia, jednak najbardziej prawdopodobną jest spożycie fluorooctanu sodu (udokumentowany jest tylko jeden przypadek prawie śmiertelnego zatrucia po inhalacji). Dla różnych gatunków gryzoni dawka śmiertelna waha się pomiędzy 0,1 a 5 mg/kg i zależy od gatunku, natomiast dla psów i kotów skuteczna dawka do ich zabicia wynosi ok. 0,1–0,5 mg/kg.