Dalsza część filmu jest w dużej mierze poświęcona dowodzeniu udziału Żydów w upadku zachodniej muzyki, nauki, sztuki oraz handlu. Pod koniec jest długa, trwająca kilkanaście minut scena rytualnej rzezi zwierząt, a narrator ostrzega przed nią dzieci i kobiety o słabszych nerwach. Twórcy umieścili ją w filmie wiedząc, że Hitler sprzeciwiał się okrucieństwu wobec zwierząt i że taki materiał wstrząśnie widownią wrażliwą na ich krzywdę.
Na koniec Hitler w publicznym przemówieniu wyjaśnia problem Żydów w Europie.
O filmie Film powstał z inspiracji i pod osobistym nadzorem Josepha Goebbelsa, ministra propagandy i oświecenia publicznego III Rzeszy, dla którego z kolei formalną inspiracją była podróż jaką odbył w październiku 1939 r. po okupowanych terenach Polski. Odwiedził m.in. łódzką żydowską enklawę w dzielnicy Bałuty, w której zobaczył bezmiar żydowskiej biedy uznając, że jest to jeden z dobrych „plenerów” dla filmu. Stąd część ujęć pochodzi, z późniejszego łódzkiego getta, które zostało utworzone na tym obszarze i zamknięte 30 kwietnia 1940 rokuJens-Jürgen Ventzki, Cień ojca. Warszawa 2012, s. 221–222 (publikacja z serii „Pokolenie sprawców-Pokolenie ofiar”).