Działalność partyjną rozpoczynał jako członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w której w latach 1987–1989 był kierownikiem Wydziału Propagandy Komitetu Wojewódzkiego. W 1998 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1999 do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 2004 zastąpił Józefa Oleksego na stanowisku przewodniczącego mazowieckiej rady wojewódzkiej SLD. W czerwcu 2005 zrezygnował z członkostwa w tej partii w związku z konfliktem pomiędzy nim a nowym przewodniczącym SLD Wojciechem Olejniczakiem.
W lipcu 2005 odszedł z SLD, wiążąc się z Samoobroną RP, jednak po kilku tygodniach ją porzucił i nie ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach. W 2007 kandydował do Sejmu z listy Polskiej Partii Pracy, a następnie wspólnie z Leszkiem Millerem rozpoczął tworzenie struktur Polskiej Lewicy. Objął w tej partii funkcję sekretarza generalnego, a 9 stycznia 2010 przejął obowiązki przewodniczącego po rezygnacji Leszka Millera, który opuścił ugrupowanie. 27 lutego tego samego roku wybrany został na nowego przewodniczącego przez zgromadzenie krajowe ugrupowania.