Zagrożenia i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) gatunek ten początkowo klasyfikowano jako narażony na wyginięcie (VU), jednak okazało się, że jest znacznie pospolitszy niż sądzono, dlatego w 2000 roku został zaliczany do kategorii NT (bliski zagrożenia), a od 2024 roku uznaje się go za gatunek najmniejszej troski (LC). Badania w 1998 roku wykazały ich liczebność na poziomie około 140 tys. osobników (zagęszczenie 0,354 os./ha). W oparciu o te dane szacuje się obecną (2024) liczebność na 100–140 tysięcy dorosłych osobników, co czyni go ptakiem pospolitym. Przypuszcza się, że liczebność gatunku powoli spada.
Główne zagrożenie gatunku stanowi utrata i degradacja siedlisk, ponieważ niektóre części lasu są niszczone przez pożary, wylesiania i górnictwo. Poziom polowań na strzępopióry jest obecnie bardzo niski, choć nie z powodu ochrony prawnej gołębia i zakazu polowań, a z uwagi na istnienie kontyngentów na import amunicji. Gatunek toleruje środowiska zaburzone przez człowieka.