Model można stosować w przypadku, gdy podmiot publiczny potrzebuje nowej infrastruktury lub usługi, a sam nie jest w stanie jej sfinansować; Czasowa Prywatyzacja – istniejąca infrastruktura publiczna jest przekazana partnerowi prywatnemu w celu dokonania ulepszeń i/lub rozbudowy. Po zakończeniu procesu inwestycyjnego partner prywatny zarządza infrastrukturą w ustalonym w umowie okresie lub do momentu zwrotu zainwestowanego kapitału wraz z rozsądnym poziomem zysku (stopy zwrotu); Leasing – Rozwój – Zarządzanie – partner prywatny dzierżawi/leasinguje infrastrukturę od strony publicznej i dokonuje jej modernizacji lub rozbudowy. Po zakończeniu inwestycji zarządza nią. Finansowanie leży po stronie prywatnej; Zakup – Rozwój – Zarządzanie – partner prywatny kupuje infrastrukturę od strony publicznej i dokonuje modernizacji lub rozbudowy. Po zakończeniu inwestycji zarządza nią. Finansowanie leży po stronie prywatnej; Wybuduj – Transferuj – Zarządzaj – podmiot publiczny zawiera umowę na finansowanie i wybudowanie infrastruktury.